ءار-تاراپتان

كارىس قىزدىڭ ماحابباتى(3-ءبولىم)

كارىس قىزدىڭ ماحابباتى

3-ءبولىم

سامار شامەي قىزى

بىلەم ساعان جەتە المان عارىشتاسىڭ،
بەلگىلى ماڭگىلىككە تابىسپاسىم.
دەرت تە ەمەس، كۇيىك تە ەمەس، جار دا ەمەسسىڭ،
سەن ماعان ساعىنىش بوپ جابىسقانسىڭ.
-م.ماقاتايەۆ

كۇن ۇياسىنا ەڭكەيگەن شاق... قىزعىلتىم شاپاعى يحىيۋان باقشاسىنداعى كول بەتىنە جومارتتىقپەن توگىلەدى. كول سۋى دا باتار كۇندى قيماي تۇر ما، تولقىن تاراتا، جىلت-جىلت ەتىپ كەشكى شاپاقپەن قيماستىقپەن ايمالاسادى. سونادايدا كىشكەنتاي قايىقتا وتىرعان ەكەۋ، قايىقتارىن باياۋ قوزعاي جىلجىپ، ءبىرىنىڭ اۋزىنا ءبىرى، بىردەمەنى”سەن جە دە، مەن جە“ دەگەن كەيىپپەن نىعارلاسادى دا، ءماز-مايرام بوپ كۇلىسەدى كەپ.
ءبىز كولدى جيەكتەپ، توعىز دوعالى كوپىرگە قاراي ءجۇرىپ كەلەمىز. شىقپاعىر كوزىم مىنا ەكەۋىن قايدان كوردى. قيعاشتاپ تۇستارىنان ءوتىپ بارامىز. قارامايىن دەسەم دە ەركسىز ءبىرقانشا رەت موينىمدى بۇردىم. كوڭىل قۇرعىر جانە دە كونە ەلەستىڭ سوڭىنا ءتۇستى.
ءالى ەسىمدە قالان ەكەۋىمىز وسى باقشادا وسىلاي قايىققا وتىرعانبىز، ءتۇس بولايىن دەپ قالعان كەز، قايىقپەن كولدىڭ ەداۋىر جەرىنە باردىق. ”قالان، قارىنىم اشتى دەيمىن مەن“ ، ”شىداي ءتۇس، كوپىردەن وتەمىز دە كول شەتىنە جەتەمىز، سوسىن، پراندىك جەيسىڭ، سابىر ەت“ - دەيدى دە، قايىقتى بار پارمەنىمەن ايداعان بولادى.
جاعاعا كەلگەندە ول: ”مىنە، ءبىزدىڭ لينا قانداي قايسار، قارىنى اشقانعا دا شىدايدى، الدىمەن، سەن، جەي عوي“- دەپ پراندىكتى مەنىڭ اۋزىما توسەيدى. ”ءسىز جەڭىز“ - دەپ ونىڭ اۋزىنا توسەيمىن. ءسويتىپ وتىرىپ: ”قالان، قاراڭىزشى، ارى جاعىڭىزعا، ءبىر عاجايىپ ادام كەلە جاتىر،“ - دەيمىن. ول ارى قاراي بەرە قولىمداعى شوكلات جاپسىرعان بالمۇزداقتى مۇرىن تۇسىنا تۋرالاپ ۇستايمىن دا، ول بەرى بۇرىلىپ قالعاندا بالمۇزداق بەتىنە جاعىلادى. ”قالان، شال بولدىڭىز، مىنە، مۇرتى بار كاريا بولدىڭىز“ - دەپ جاتتا كەپ كۇلەم. ول قوسىلا كۇلىپ، بەتىن سۇرتە ”ەندى ماڭگى جىگىت بولىپ تۇرادى دەيسىڭ بە، مەن شال بولامىن، سەن كەمپىر بولاسىڭ“ -دەيتىن...
ءسويتىپ كەلە جاتىپ، ”بۇرىنعى كۇندەردىڭ ەلەسىن ىزدەمەيمىن، جانىما باتىپ، سارى تاپ بولعان ساعىنىشىمنىڭ وتىن ەندى ۇرلەمەيمىن“ دەگەن بەكىمىنەن كوز جازىپ قالا جازدادىم. ”مەن نەكەلەنەم عوي، كەيىنگى ومىردەگى سەرىگىم كيمون تۋرالى ويلايىنشى، اۋەلى مىنە، تويلىق سۋرەتكە ءتۇسىپ ءجۇرمىن. “ - دەپ زورلانىپ كەلەم...
كوپىرگەدە شىقتىق، فوتوگراف اپاراتقا تۇسىرۋگە ىڭعايلانىپ، قالعاندارى كيىمدەرىمىزدى تۇزەپ: ”مىرزا، ءسىز ءبىر قولىڭىزبەن رۇينا بيكەشتىڭ بەلىنەن ۇستاڭىز دا، ءبىر قولىڭىزبەن ول ۇستاپ تۇرعان گۇلدى ۇستاسقان بولىپ تۇرىڭىز، باستارىڭىزدى ءوزارا جاقىنداستىرا تۇسىڭىزدەر، بيكەش، گۇلدى ءسال كوتەرىڭكىرەپ ۇستاڭىز“ - دەيدى قولىمداعى ءبىر شوق گۇلدى نۇسقاي. ”كۇلىڭىز بيكەش، كۇلىڭىز، بۇنداي قۋانىشتا كۇلمەگەندە قايدا كۇلەسىز، سىزدەي سۇلۋ قىزدىڭ كۇلكىسىنەن كول سۋى دا تولقيتىن شىعار. كۇلىڭىز، جىميىپ كۇلىڭىز، مىنە، مىنە، ءبىر، ەكى، ءۇش“ - دەپ فوتوگراف اپاراتىنىڭ كنوپكاسىن باسا بەرگەندە قولىمداعى گۇل ءتۇستى دە كەتتى. ءوزىمدى قانشا زورلاسام دا، ماناعى ەلەس كوز الدىمدا كولبەڭدەپ ءجۇر. ”بيكەش، شارشاپ قالدىڭىز-اۋ، وسى ەڭ سوڭعى كورىنىس، وسىنى تۇسىرسەك بولدى، قايتامىز“ - دەپ قاسىمدا تۇرعان فوتوگەردىڭ بىرەۋى گۇلدى قايتا قولىما ۇستاتتى. ”سۇيىكتىم، شىدا، شارشاعانىڭدى بىلەم، قازىر قايتامىز“ - دەپ كيمون مىرزا ماڭدايىمنان يىسكەپ قويدى.
فوتوگراف تاعى: ”ءبىر، ەكى، ءۇش“ - دەپ اپاراتىن باسىپ-باسىپ قالدى دا، ”بيكەش، كۇلگەن بولساڭىز جاقسى ەدى، ەندى ءبىر رەت تۇسىرەيىن اپاراتقا، ءسوزسىز كۇلىڭىز.“ - دەدى.
”كۇلەيىن، بۇندايدا كۇلمەگەن دە، قايدا كۇلەمىن، جانىمدى جارالاعان ەلەستى قۋىپ قايتەمىن؟!“ - دەپ جوندەلىپ، ”ەندى“ دەي بەرگەندە، ماناعى قايىقتاعى ەكەۋ كوپىردىڭ استىنان سايتانداي سوپاڭ ەتىپ شىعا كەلدى دە، كوڭىلدى قالىپتارىنان اينىماي، الدىعا قاراي جىلجىپ بارا جاتتى. تىنىش كەتكەن جوق، زورعا تاپقان سابىرىمدى سۋعا شوكتىردى دە، قالان ەكەۋىمىزدىڭ قايىقتاعى كەزىمىزدى كوز الدىما اكەپ تاستادى. گۇل تاعى جەرگە ءتۇستى... مەن ”شارشادىم، تۇسپەيمىن فوتوعا“ -دەپ ەندى ءسال بوساڭسىسام ەركىمدى جەڭىپ، توگىلەيىن دەپ تۇرعان كوزشارامدى كولەگەيلەپ، ەرنىمدى تىستەي جەرگە دۇڭك ەتىپ وتىرا كەتتىم.
”رۇينا، رۇينا، شارشادىڭ-اۋ، دەمالۋ كەرەك ەدى، تىم زورلانىپ كەتتىك-اۋ، كەشىرشى، مىنە، مىناعان وتىر.“ - دەپ كيمون كىشكەنتاي جينالمالى ورىندىقتى قاسىما اكەپ قويدى دا، ”كەشىرىڭىزدەر، رۇينا قاتتى شارشاعان ۇقسايدى، تۇسىرىلگەن باسقا فوتولار دا جەتەر، ەندى قايتايىق“ - دەپ فوتوگەرلەرگە قارادى...

※ ※ ※

”شارشادىڭ-اۋ، تاماقتان مول-مو